Środa Popielcowa. Początek Wielkiego Postu w Kościele katolickim

Dzisiaj rozpoczyna się w Kościele katolickim okres czterdziestodniowego przygotowania do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. To dzień o głębokiej symbolice, który od wieków skłania wiernych do refleksji nad przemijaniem, nawróceniem i duchową odnową.

Skąd wzięła się Środa Popielcowa?

Tradycja posypywania głów popiołem sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa. W Biblii popiół był znakiem pokuty i skruchy – symbolem ludzkiej kruchości wobec Boga.Podczas liturgii kapłan posypuje głowy wiernych popiołem, wypowiadając słowa:
„Pamiętaj, że prochem jesteś i w proch się obrócisz” lub „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Popiół powstaje ze spalonych palm poświęconych w poprzednim roku w Niedzielę Palmową.

Dlaczego data jest ruchoma?

Środa Popielcowa przypada 46 dni przed Wielkanocą. Ponieważ data Wielkanocy jest ruchoma (uzależniona od pierwszej wiosennej pełni księżyca), również początek Wielkiego Postu co roku wypada w innym terminie między 4 lutego a 10 marca. W tym roku Wielki Post rozpoczął się 18 lutego i potrwa do 2 kwietnia. Zwieńczeniem tego okresu będą Święta Wielkanocne, które przypadają 5 kwietnia.

Post, modlitwa i jałmużna

Okres Wielkiego Postu to czas trzech podstawowych praktyk:

• postu – ograniczenia w jedzeniu i rezygnacji z przyjemności,
• modlitwy – pogłębionej relacji z Bogiem,
• jałmużny – konkretnej pomocy potrzebującym.

W Środę Popielcową w Kościele katolickim obowiązuje post ścisły. Osoby między 18. a 60. rokiem życia mogą spożyć trzy posiłki w ciągu dnia, w tym tylko jeden do syta. Dodatkowo wierni od 14. roku życia zobowiązani są do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych.

Środa Popielcowa nie jest świętem nakazanym. To oznacza, że wierni nie muszą w tym dniu być na mszy.