80 lat sanockiego „Mechanika”. Dwa dni jubileuszu, wspomnień i spotkań
Sanocki „Mechanik” świętował 80-lecie. Była okazja do spotkań, wspomnień i powrotu do szkolnych lat.
Były wspomnienia, spotkania po latach, uściski, zdjęcia i oczywiście rozmowy o tym, jak to kiedyś było. Sanocki „Mechanik” ma już 80 lat. W piątek, 18 września, w murach Zespołu Szkół nr 2 im. Grzegorza z Sanoka spotkali się uczniowie, nauczyciele, absolwenci i przyjaciele szkoły.
Jubileusz rozpoczął się rano od Mszy Świętej w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa na Posadzie. Później uczestnicy przeszli ulicami Sanoka do szkoły przy ul. Stróżowskiej. Tam rozpoczęła się główna część uroczystości.
W szkole pojawili się zarówno ci, którzy do „Mechanika” chodzą dzisiaj, jak i ci, którzy jego mury opuścili wiele lat temu. Nie zabrakło nauczycieli, byłych pracowników, przedstawicieli samorządu, firm współpracujących ze szkołą i zaproszonych gości. Na uroczystość przyjechało kilkaset osób. W murach Zespołu Szkół nr 2 przyjmowali ich nauczyciele, uczniowie i dyrekcja szkoły. Dyrektor Bożena Chabros-Jaklik podkreślała, że 80-lecie jest przede wszystkim okazją do przypomnienia ludzi, którzy przez lata tworzyli historię placówki. Były przemówienia, gratulacje i wspomnienia związane z ośmioma dekadami działalności szkoły.
Od 1946 roku
Historia szkoły sięga 1946 roku. Przez osiem dekad zmieniały się nazwy, programy nauczania, wyposażenie pracowni i kolejne pokolenia uczniów. Jedno pozostało – techniczny charakter szkoły i jej mocne związki z Sanokiem oraz lokalnym przemysłem.
Przez szkolne korytarze przewinęły się tysiące młodych ludzi. Dla jednych „Mechanik” był miejscem nauki zawodu, dla innych początkiem dalszej edukacji. Dla wielu po prostu kawałkiem młodości. Te wspomnienia były podczas jubileuszu najważniejsze.
„Pamiętasz, jak było?”
Po oficjalnej części uroczystości szkolne korytarze szybko przestały przypominać miejsce zwykłego jubileuszu. Dawni koledzy ze szkolnej ławy zatrzymywali się przy zdjęciach, rozpoznawali znajome twarze i nadrabiali zaległości z kilkudziesięciu lat.
Były rozmowy o nauczycielach, klasach, kolegach i szkolnych historiach. Był śmiech, ale nie zabrakło też wzruszeń.
Bo po 20, 30 czy 40 latach człowiek wraca do szkoły i nagle okazuje się, że niektóre rzeczy wcale się nie zmieniły. Korytarz jest znajomy, schody prowadzą w to samo miejsce, a nazwiska dawnych kolegów wracają z pamięci szybciej, niż można się spodziewać.
Jubileuszowe spotkanie
Podczas uroczystości przypomniano najważniejsze momenty z historii szkoły. Na scenie pojawili się uczniowie, którzy przygotowali program artystyczny. Były także podziękowania dla firm i instytucji współpracujących ze szkołą.
Później przyszedł czas na mniej oficjalną część spotkania. Absolwenci mieli okazję porozmawiać ze swoimi dawnymi kolegami i koleżankami, a także spotkać nauczycieli, których pamiętają jeszcze ze szkolnych lat. Przy rozmowach szybko wracały wspomnienia z czasów nauki, szkolnych wydarzeń i codziennego życia „Mechanika”. Było sporo śmiechu, uścisków dłoni.
Drugi dzień w skansenie
Jubileusz nie zakończył się jednak na szkolnych uroczystościach. Następnego dnia obchody przeniosły się do Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Tam odbył się piknik jubileuszowy.
Od godziny 15 na scenie pojawiali się kolejni wykonawcy. Wystąpili Sara Niemczyk, Pegi, Julia Świątek, Jakub „Vvaav” Niedziela oraz Czarny Anioł – Anna Wojton. Wieczorem publiczność mogła posłuchać zespołu Grzane Wino, a jubileuszowy dzień zakończył koncert Pogwizdanych.
Organizatorzy przygotowali także strefę gastronomiczną z lokalnymi potrawami, strefę Instax oraz atrakcje związane z kierunkami, na których kształcą się uczniowie „Mechanika”. Nie zabrakło również propozycji dla najmłodszych.
Była muzyka, jedzenie i przede wszystkim okazja do dalszych rozmów. Tym razem już bez szkolnych korytarzy, dzwonków i oficjalnych przemówień.
80 lat minęło
Sanocki „Mechanik” wchodzi w dziewiątą dekadę swojej działalności. Przez lata zmieniały się pracownie, sprzęt i technologie, a przez szkolne korytarze przewinęły się kolejne pokolenia uczniów.
Kiedy jednak spotykają się absolwenci różnych roczników, szybko wracają wspomnienia. Klasa, wychowawca, koledzy i historie, które zostały w pamięci na lata.
fot. Fokus Media
Jestem absolwentem Technikum Mechanicznego z roku 1976, a więc dokładnie sprzed 50 lat. W czerwcu tego roku zorganizowaliśmy spotkanie klasowe, które było bardzo udane i świetnie zorganizowane, w przeciwieństwie do imprezy z okazji 80 lecia „Mechanika”. Z tym spotkaniem 18 i 19 września wiązałem duże nadzieje, przynajmniej takie jak w roku 1997 czy 2007, bo w po upływie kolejnych lat żadnego spotkania jubileuszowego nie zorganizowano. Niestety czuję się bardzo zawiedziony, podobnie jak wiele osób, z którymi rozmawiałem i spędziłem czas podczas imprezy.
Spotkanie rozpoczęło się mszą świętą, która miała przepiękny przebieg , wspaniałą oprawę muzyczną wspaniałe kazanie, skierowane do absolwentów, a tak w ogóle było to wspaniałe przeżycie. Potem przejście z kościoła do szkoły ulicami Lipińskiego i Stróżowską. Przed szkołą pamiątkowe zdjęcia z dronu, odsłonięcie pamiątkowej tablicy i tu mógłbym skończyć co było przyjemne ze strony organizatorów. Spotkanie w klasach, rozumiem to doskonale, że w jednej sali przebywali absolwenci z jednego rocznika, ale oprócz tego, że rozdano nam gadżety nie było odświętnej atmosfery, w przeciwieństwie do tej np. z roku 2007, gdzie nauczyciel powitał absolwentów, sprawdził obecność, następnie każdy z obecnych „zdał” relację ze swojego życia po maturze, naprawdę była to koleżeńska atmosfera. To my bez pomocy organizatorów stworzyliśmy ją sami. Teraz odnośnie gadżetów. Mam tu na myśli „książkę”. Która moim zdaniem to zwykła szmira. To co autorzy napisali nadaje się jako ostani rozdział w publikacji o historii szkoły. Dlaczego nie ma zdjęć z historii szkoły, wspaniałych nauczycieli i więcej tekstu o historii szkoły. Przedstawiono historię 80 lat szkoły na niespełna czterech stronach. Prawie całe wydanie to zdjęcia i tekst o aktualnej szkole, kierunkach nauki, to jest bardzo ważne ale gdzie historia?`
Dla nas absolwentów ważne jest to. Żeby napisano coś o nas, o naszym środowisku z tamtych lat. Biło wiele wydarzeń na przestrzeni 80-ciu lat, o których nie wspomniano choćy krótkich wzmiankach. Np. wydarzeniem głośnym w całym kraju to mistrzostwo kraju juniorów w siatkówce chłopców, w publikacji to cztery wiersze, dlaczego nie wymieniono zawodników, którzy sławili imię szkoły nie tylko w kraju. Proszę Szanowni Organizatorzy spójrzcie na wydanie z roku 2007. Nie wszyscy to wydanie posiadają, myślę, że nic by się nie stało i nikt by nie był zdziwiony, gdyby to powtórzono i dodano aktualności z życia szkoły, czyli to wydanie na 80 lecie.
Mam apel do organizatorów, przemyślcie to i spróbujcie następną imprezę zorganizować w sposób godny, na który zasługuje nasza szkoła.
Bal w restauracji Bona był naprawdę świetny, ale to jest zasługa właścicieli lokalu oraz atmosfery , którą stworzyli sami absolwenci. Dlaczego na balu nie było przedstawicieli szkoły? Myślę, że trochę nas zlekceważono. Ale kompletnym zlekceważeniem był dla nas szumnie zapowiadany piknik w skansenie, właściwie przed skansenem. I ponownie wrócę do roku 2007 , dlaczego nie można go było zorganizować jak wówczas. Już na samym wejściu na teren pikniku ochroniarze, na polecenie organizatorów, kontrolowali zawartość plecaków i toreb wchodzących, potraktowano nas jak pospolitych przestępców i rozrabiaczy, którzy wchodzą na imprezę aby wszczynać awantury i rozróby. My naprawdę chcieliśmy spotkać znajomych i powspominać czasy z okresu nauki w szkole i w ogóle przeżyte lata. Organizatorzy, niestety, nie wysilili się. Liczyliśmy na wspólną zabawę, np. przy grillu lub przy złączonych stołach. Ze strony organizatorów można było liczyć na herbatę lub kawę. I to tyle tylko tyle.
Mam wrażenie, że organizatorzy pseudo pikniku poszli po najmniejszej linii oporu. Pozwolili napełnić kieszenie „kasą” właścicieli punktów gastronomiczny z kół gospodyń wiejskich z okolicznych wiosek i lokalnych handlarzy. Nie wiem kto ustalał ceny oferowanych towarów, ale organizatorzy mogli chyba wyznaczyć ich maksymalną wysokość. Np. 0,5 l wody kupionej w Biedronce za 75 gr na pikniku kosztowała 6,50 zł, bigos 20 zł i tak dalej. Nie chcę więcej wymieniać, bo kto był to widział.
Organizatorzy bardziej zadbali o lokalnych polityków i biznesmenów, którzy nigdy nie byli i nie są związani ze szkołą, ale jak nadarzyła się okazja to trzeba ją było wykorzystać na oczach ludzi, którzy przybyli z całej Polski i spoza jej granic. Resztę proszę sobie dośpiewać, gwarantuję, że duża większość absolwentów nie była zainteresowana ich przemówieniami i tzw. głaskaniem, ale naprawdę wg mnie nie było to miejsce i pora. W centrum zainteresowania powinni być absolwenci , a nie byli, którzy przez wiele lat byli i są dumni ze swej szkoły. Ciekawe co pomyśleli sobie aktualni uczniowie, nie życzyłbym im, żeby w przyszłości byli traktowani tak jak MY, uczestnicy uroczystości w roku 2026.
A teraz kilka słów o sprawozdaniu w Internecie z obchodów jubileuszowych. Większość fotografii to politycy, biznesmeni, władze szkoły, najmniej jest zdjęć absolwentów. Wystarczyło przejść się było po klasach i uwiecznić obecnych tam absolwentów choćby do szkolnej kroniki (mam nadzieję, że taka jest). Myślę, że fotografie absolwentów są ważniejsze od kilkudziesięciu zdjęć z akademii, są one ważne, ale nie w takich proporcjach.
Myślę, że kolejne uroczystości będą bardziej „pro absolwenckie”. To co opisałem w tym może zbyt długim piśmie nie jest tylko moim zdaniem, jest to opinia i ocen kilkudziesięciu osób, z którymi rozmawiałem. Wyrazili oni pełną aprobatę (po przeczytaniu) dla całej treści, bo zasłużyliśmy sobie na poważne traktowanie. Nie podpisuję się z imienia i nazwiska, gdyż jest to opinia absolwentów z lat : 1975, 1976, 1977 i 1978, myślę, ze również z innych lat, ale tego nie mogę potwierdzić, gdyż na ten temat z nimi nie rozmawiałem.
Z poważaniem, ale niestety rozczarowani
26 ABSOLWENTÓW SPRZED PÓŁ WIEKU